روز گذشته پنجمین سالگرد ورود کنسول بازی نیتندو Wii به بازار غرب به حساب می آمد و آن را یک تولد نمادین برای این کنسول به حساب می آورند. شاید الان به نظرتان Wii در مقابل کینکت ادعای بزرگی نباشد اما فراموش نکنید که ایده نیتندو در ۵ سال پیش سرآغاز تمام دسته های بازی جدیدی شد که هم اکنون از آنها استفاده می کنید و Wii با آن تبلیغ های جذاب اش پدر همه آنها به حساب می آید. پس تولد اش مبارک.

منبع : نارنجی

وقتی تبلت ها دارای پردازشگرهای ۴ هسته ای شده اند، کامپیوترها قطعا یک گام جلوتر هستند. بنابراین زمان اش رسیده تا با Opteron 6200 آشنا شوید. پردازشگری جدید از ای ام دی که ۱۶ هسته را در دل خود جای داده است. هسته هایی که هر کدام با سرعت 2.6GHz کار می کنند. این سی پی یو اولین پردازشگر x86 به حساب می آید که دارای ۱۶ هسته است.

البته فعلا شرکت ای ام دی قصد دارد آن را برای سرورها وارد بازار کند، اما اگر واقعا دلتان بخواهد آن را داشته باشید و پول برایتان اهمیت زیادی نداشته باشد می توانید با پرداخت ۱۰۲۰ دلار پردازشگر ۱۶ هسته ای تان را بخرید و وارکرافت بازی کنید. با این کار تقریبا معادل ۶۴ دلار برای هر هسته پول پرداخت می کنید. 

این پردازشگر از معماری بولدوزر استفاده می کند و می تواند هسته هایش را تا ۱ گیگاهرتز دیگر هم اورکلاک کند. ضمن اینکه از ۳۸۴ گیگابایت رم هم پشتیبانی می کند. بنابراین اصلا نگران کمبود رم نخواهید بود.

منبع : نارنجی

شرکت لنوو باز هم سراغ یک تبلت جدید رفته است. انگار پردازشگر تگرا 3 آنقدر وسوسه انگیز هست که این شرکت نتواند از خیر ارایه یک تبلت بر اساس آن بگذرد. بنابراین اخبار غیر رسمی که امروز به بیرون درز کرده نشان می دهد که این شرکت تا پایان سال جاری میلادی یعنی کمتر از یک و نیم ماه دیگر، تبلت جدید 10.1 اینچی اش را آن هم با اندروید نسخه 4.0 وارد بازار خواهد کرد. 

اگر بقیه مشخصات را هم بخوانید متوجه می شوید که تبلت ترانسفورمر پرایم ایسوس هنوز از راه نرسیده که یک رقیب جدی قدرتمند پیدا کرده است. گفته شده که سرعت پردازشگر تبلت لنوو 1,600MHz است و این یکی ۲ گیگابایت رم از نوع DDR3 دارد و دارای یک سوکت USB Host است. از کیفیت دوربین ها هنوز خبر نداریم. و یک نکته جالب دیگر اینجا است که به نظر میرسد تبلت لنوو دارای یک اسکنر اثر انگشت هم هست. 

از آنجایی که هنوز این تبلت به صورت رسمی معرفی نشده اطلاعات دیگری مانند وزن، ضخامت، قیمت و… را هم در دست نداریم. اما احتمالا تا چند هفته دیگر باید منتظر معرفی رسمی یک تبلت قدرتمند دیگر، این بار از طرف لنوو باشیم.

منبع : نارنجی

در سالهای اخیر، یکی از داغترین مباحث مربوط به سلامت در محافل گیکی، بحث امواج موبایل و تاثیر آنها بر بدن بوده  و هر از چندگاهی یافته هایی به نفع یا ضرر این امواج گزارش شده اند.  پیش از این هم در نارنجی مطالبی در مورد قدرت این امواج و تاثیر آنها در سلامت خوانده اید، اما به نظر می رسد که تحقیقی که اخیرا دانمارکی ها در این باره انجام داده اند بتواند نقطه پایانی بر همه حرف و حدیثها بگذارد، چرا که این تحقیق در نوع خود بزرگترین و مفصلترین مطالعه  در این رابطه است که بر روی بیش از سه و نیم میلیون نفر انجام شده است. 

معروف است که دانمارکی ها پرونده سلامت پر و پیمانی برای شهروندانشان تشکیل می دهند و همه زیر و بم بهداشت و سلامت شهروندانشان در آنها درج می شود. عده ای از پزشکان دانمارکی از این بستر استفاده کرند و پرونده های سلامت بیش از سه و نیم میلیون نفر دانمارکی را از نظر بروز سرطانهای مغز و سایر سرطانهای سیستم عصبی مورد بررسی قرار دادند. 

آنها پرونده سلامت افرادی را که قبل از سال 1995 با شرکتهای موبایل قرارداد داشتند با افراد بدون قرار داد موبایل مقایسه کردند. با توجه به اینکه این تحقیق چند دهه به عقب بر می گردد،  بیشتر افراد مورد مطالعه در معرض میزانهای بالای تشعشات (رایج در نسلهای اول تلفن همراه) قرار داشته اند. همچنین سالیان طولانی در معرض تشعشعات موبایل بوده و زمان کافی برای بروز علائم مرتبط با بیماری داشته اند. 

در یک دوره بیش از 18 ساله، 10729 مورد سرطان شناسایی شده بود که 9883 مورد آن در بین افراد فاقد قرارداد موبایل (حدود 3.2 میلیون نفر) بوده و 846 مورد نیز در بین  358,403 نفر دارای قرارداد رخ داده است. با توجه به این داده ها، خطر ابتلا به سرطان سیستم عصبی در دو گروه تفاوت چندانی نشان نمی دهد. 

بنابراین تا زمانی که پژوهشگران جناح مقابل نتوانسته اند تحقیق میلیونی دیگری برپا کنند و خلاف ادعای دانمارکی ها را ثابت کنند، می توانید با خیال راحت از تکنولوژی ارتباطی روز استفاده کنید و با لبخندی از کنار تبلیغات بی پایه "برچسبهای ضد تشعشع و ضد سرطان برای موبایل" بگذرید.

منبع : نارنجی

پیامهای رمزنگاری شده چقدر قدمت دارند؟ جواب این سوال کمی سخت است اما شاید بتوانیم بگوییم به اندازه خود زبان و روشهای ارتباطی. تکنولوژی رمزنگاری همواره با پیشرفت دانش تغییر کرده است و حالا کار به جایی رسیده است که باکتریها وظیفه انتقال پیامهای رمزنگاری شده را ایفا می کنند. 

عده ای از محققین دانشگاه تافتس (ماساچوست-آمریکا) به این فکر کردند که چرا از باکتریها برای رمزنگاری استفاده نکنیم، نتیجه این فکر و ماهها تحقیق به دنبال آن، معرفی سیستمی بود برای رمز نگاری از طریق ردیفهای چاپ شده میکربی یا Steganography by Printed Arrays of Microbes (SPAM) 

خلاصه کار به اینصورت است که اول باکتریها را دارای ژنهای خاصی برای تولید پروتئین های فلوئورسنت می کنند، این پروتئین ها بسته به نوعشان می توانند هفت طیف مختلف رنگی را بتابانند، پس تا اینجای کار ما می توانیم هفت نوع پیام از طریق باکتریها ارسال کنیم. در کنار هم قرار گرفتن این باکتریها بصورت ردیفی می تواند یک سیستم هفت هفتی برای رمزگذاری پیام ایجاد کند. اگر ماجرا به همین سادگی جلو برود، پیام به راحتی قابل کشف است، پس بهتر است ماجرا را کمی پیچیده تر کنیم. 

پروتئینهای فلوئورسنت باکتریها خود بخود رنگ نمی تابانند، بلکه باید در مجاورت القاگر خاصی (ماده ای که تنها فرستنده و گیرنده پیام می دانند چیست) و در محیط کشت خاصی قرار بگیرند تا شروع به درخشش کنند. این قسمتی از رمزگذاری پیام است اما همه ماجرا نیست. ژن عامل تولید پروتئینها به یک ژن دیگر (عامل مقاومت در برابر آنتی بیوتیک خاصی) زنجیر شده، بنابراین اگر باکتری در معرض آنتی بیوتیکی که به آن مقاوم نیست قرار بگیرد از بین می رود. اما اگر در معرض آنتی بیوتیک مناسب قرار بگیرد، باکتریهای بدون ژن حذف می شوند و باکتریهای مقاوم و فلوئورسنت باقی می مانند. 

خب حالا همه چیز آماده است، باکتریها را با توالی نشان دهنده رمز روی یک صفحه از محیط خاص(آگار) کشت می دهیم، بعد یک صفحه نیتروسلولزی را روی محیط کشت قرار می دهیم تا اثر توالی باکتریها را به خودش بگیرد. صفحه نیتروسلولزی را به گیرنده می فرستیم. او بعد از دریافت صفحه آن را در محیط کشت مناسب و در مجاورت ماده القاگر خاص و در شرایط کنترل شده از نظر آنتی بیوتیک قرار میدهد و بعد از رشد کلونیها در محیط کشت جدید با تاباندن نور ویژه، طیف فلوئورسنت را مرئی می کند و به رمزگشایی می پردازد. 

به نظر کار سخت و طاقت فرسایی می رسد اما بد نیست بدانید که این اولین بار نیست که محققین از باکتری برای انتقال پیام استفاده کرده اند. پیش از این نیز یک موسسه تحقیقات ژنتیکی نام سه نفر از مولفین خود را روی یک قطعه دی ان ای باکتری کدنویسی کرده بود.

منبع : نارنجی